COVID-19 se može prenositi s trudne majke na plod: transplacentalni prenos potvrđen

Već je odavno poznato kako neki virusi, pa i drugi izazivači bolesti kakve su bakterije i protozoe, mogu proći kroz placentu tj. placentalni krvotok i sa majke zaraziti i fetus. Primjeri takvih virusa su virus rubeole, zaušnjaka, pa i dječije paralize, citomegalovirus, velike boginje, herpes simplex, zika virus, a od ostalih patogena koji nisu virusi, ovo je zabilježeno za Treponema pallidum, bakteriju koja izaziva sifilis, za uzročnike malarije i toksoplazmu. 

Ovi patogeni mogu utjecati na plod na različite načine i stoga je važno na vrijeme otkriti infekciju i razumjeti puteve prenosa uzročnika. Kako nam je SARS-CoV-2 nov uzročnik, tako svakog dana saznajemo o njemu sve više i više stvari. Jedno od otvorenih pitanja vezano za ovaj virus i infekciju koju izaziva, COVID-19, je i način prenošenja. Za sada znamo da se prenosi kapljično i da se može prenositi i preko još manjih čestica - aerosola koje duže ostaju u zraku, ali nemamo dovoljno podataka o prenosu ovog virus s trudnice na plod. 

Međutim, jedna studija slučaja, objavljenu u Nature Communications pod naslovom "Transplacental transmission of SARS-CoV-2 infection" objavljena 14. jula 2020. ukazuje i na mogućnost transplacentalnog prenosa SARS-CoV-2.

Medicinari pri Univerzitetu Južni Pariz dokumentovali su slučaj prenosa ovog virusa s majke kod koje je RT-qPCR testom utvrđena infekcija SARS-CoV-2 u kasnoj trudnoći te je dokazano prisustvo virusa u placenti i kod novorođenčeta. Dr. Daniele De Luca, direktor pedijatrije i neonatalne intenzivne njege pri Univerzitetu Južni Pariz, inače voditelj ove studije slučaja , kaže da  su se i beba i majka oporavili te da se beba oporavila bez određenog liječenja.

U martu, u univerzitetsku bolnicu je dopremljena trudnice stara 23 godine u 35. sedmici trudnoće, sa simptomima respiratorne infekcije koji su uključivali jak kašalj i temperaturu. Oboljela trudnica se porodila carskim rezom pod opštom anestezijom.

Prikupljena je amnionska tekućina i testirana na prisustvo E i S gena virusa. 

Provedeno je histološko ispitivanje placente i opažena  je intenzivna citoplazmatska pozitivnost periviloznih trofoblastičnih stanica na SARS-CoV-2. Nije otkriven niti jedan drugi patogeni uzročnik. Testovima pokazalo se da se virus proširio iz majčine krvi u posteljicu, gdje se replicirao i prenio na dijete.

Dječak je po rođenju imao 2540 gama, Apgar 4 i premješten je na jedinicu neonatalne intenzivne njege.  Bronhoalveolarna tekućina novorođenčeta se pokazala pozitivnom na virus, pa su potom uzeti i nazofaringealni brisevi novorođenčeta. Trećeg dana od rođenja, novorođenče je pokazivalo znake iritacije, nervoze, probleme s hranjenjem, a javili su se i grčevi . opistotonus. Nakon tri dana, stanje djeteta se popravilo postepeno u roku od 18 dana, bez određene terapije antiviroticima i slično. Rast i napredovanje bebe je kontrolisano i pokazalo se normalnim.

Koliko se iz ovog slučaja vidi, nije bilo teratogenih promjena niti je virus posebno utjecao na novorođenče. Sjetimo se, zika virus je izazivao mikrocefeliju kod djece ukoliko je majka u trudnoći bila inficirana. Još nemamo podatke o utjecaju virusa SARS-CoV-2 na razvoj djeteta ukoliko se majka u ranoj trudnoći inficirala i za nadati se da virus nema svojstvo da tako fatalno djeluje na plod. Ohrabrujuće je to da za sada nemamo indikacije da se to može desiti.

Biće potrebno utvrditi koliko se često javlja transplacentalni prenos ovog virusa, da li je to pravilo. Sama studija slučaja iz Francuske je jako bitna za perinatalnu i neonatalnu njegu te njegu trudnica kod kojih se utvrdi SARS-CoV-2 te za stvaranja protokola poroda pri ovakvim slučajevima.