Hlorid ili hlorit? Nije svejedno!

Kada govorimo o nadriljekarstvu i opasnosti upotrebe MMS rastvora  U BILO KOJU SVRHU  osim da se koristi kao jaki oksidant za, primjerice izbjeljivanje, širi auditorijum ne razumije neke stvari. Svaka upotreba MMS bi trebala biti sankcionisana, a upotreba na djeci sankcionisana kao vid zlostavljanja djeteta. Ovdje pozivam da, ukoliko znate da neko djetetu daje šarlatanski "lijek" MMS", slučaj prijavite socijalnoj službi kao nasilničko ponašanje i ugrožavanje zdravlja djeteta. 

Sad da se vratimo razlogu pisanja ovog posta: ljudi su nekada u školi nešto učili iz hemije, ali, nažalost, ono što im ostane u glavi često je nedovoljno za bilo kakvo razumijevanje svijeta oko sebe. Neke zapamte formulu vode, a možemo biti sretni ako neko zapamti da je naučni naziv za kuhinjsku sol natrijev klorid ili natrijum hlorid, formule NaCl. 

Međutim, jedno drugo jedinjenje ima vrlo sličan naziv - natrijev klorit tj. natrijum hlorit. Formula ovog jedinjenja je NaClO₂

Dakle, razlika je u samo jednom slovu - u jednom jedinjenju je "d", a u drugom "t", međutim razlika u hemijskim svojstvima ove dvije soli natrijuma je drastična: natrijum hlorid jedete svaki dan i tek u velikoj koncentraciji ima nepovoljan utjecaj na organizam, pogotovo rad bubrega, dok je natrijev hlorit ono što obično zovemo varikina - sredstvo za izbljeljivanje veša (pogotovo mašinsko) te za čišćenje WC šolja, odvodnih cijevi i podova. Dakle - šta biste radije popili: rastvor natrijum hlorida ili natrijum hlorita?

Sama varikina je zapravo rastvor natrijum hipohlorita, NaClO. Osim ovog jedinjenja, slično zvuči i naziv natrijum hlorata, NaClO3 te natrijum perhlorata, NaClO4. Međutim, natrijum hlorit i natrijum hlorat - izuzetno su otrovni za čovjeka. Natrijum hlorat izaziva denaturaciju hemoglobina, a 10 grama ove tvari ima letalno dejstvo. 

Natrijum hlorit se u vrlo niskim koncentracijama koristi kao dezinfekciono sredstvo u kombinaciji sa cink hloridom u nekim pastama za zube i sredstvima za ispiranje usta, ali ne zaboravite da na tim sredstvima uvijek piše kako se ne smiju gutati. Koristi se i za dekontaminaciju prostora: upravo je to urađeno u pogođenim prostorijama nakon onih čuvenih pisama sa antraksom poslije 9/11.

Trovanje natrijum hloritom ima slične posljedice kao i trovanje natrijum hloratom: denaturacija hemoglobina u methemoglobin, hemoliza (raspadanje crvenih krvnih zrnca)i otkazivanje bubrega. Natrijum hlorit je jak oksidans - odnosno, ima sposobnost da uklanja elektrone iz drugog reaktanta u hemijskoj reakciji, čime se on redukuje, dok se drugi reaktant oksiduje. Ove reakcije su izuzetno korozivne te ovo jedinjenje može spržiti kožu i sluzokože. 1 gram natrijum hlorita izaziva simptome trovanja - povraćanje i mučninu praćenu hemolizom. Pošto se koristi za prečišćavanje vode, određene su granične vrijednosti koliko se natrijum hlorita može naći u litri vode: ne više od 1 mg. 

Ovdje mi pada na pamet čudna čudna misao: za ljude koji se tako užasavaju fluora u vodi, jako je interesantno da bi svojoj djeci davali MMS klistir. Jer antifluoraši i MMS-ovci su od dva brata djeca.

Postoji još jedna skupina aniona čiji nazivi zvuče slično te muče učenike. To su određeni anioni sumpora. Primjerice, postoji sulfatna, sulfitna i sulfidna kiselina, te, shodno tome, natrijum sulfat (Na2SO4), natrijum sulfit (Na2SO3) i natrijum sulfid (Na2S), odnosno, sulfatni, sulfitni i sulfidni anion.

Slova u sufiksu naziva hemijskog jedinjenja označavaju stepen redukcije, tj. oksidacije - tako "-id" znači maksimalan stepen redukcije, "-it" označava postojanje atoma kisika u anionu (oksidaciju), dok "-at" znači maksimalnu oksidaciju, kao na primjerima natrijum sulfata, natrijum hlorata i natrijum perhlorata. 

Jedno slovo čini razliku te molim da ne pijete i ne ispirete se natrijum hloritom. Molim lektore, studente i učenike da dva puta provjere da li im u zadatku i tekstu postoje tipfeleri ili se ipak radi o sasvim različitim jedinjenjima te da ne ispravljaju natrijum hlorit u natrijum hlorid dok ne vide sa autorom da li to treba tako.